Warsztaty
Jest 3:00 nad ranem. Pacjent w SOR, ból brzucha, opadające ciśnienie. Masz głowicę. Masz 60 sekund. Wiesz, gdzie ją przyłożyć?
Większość młodych medyków po studiach mówi: nie do końca. Nikt nas tego nie nauczył — bo POCUS to umiejętność, którą zdobywa się w praktyce, nie w salach wykładowych.
Ten kurs zmienia ten stan. W 2 dni nauczysz się odpowiadać na 6 najważniejszych pytań klinicznych USG brzucha — szybciej, niż wezwiesz konsultanta.
Czy to kamica pęcherzyka żółciowego?
Czy drogi żółciowe są poszerzone?
Czy układy kielichowo-miedniczkowe nerek wymagają interwencji?
Czy widzę kamicę nerkową?
Jaka jest objętość pęcherza moczowego?
Czy w otrzewnej jest wolny płyn (FAST)?
Plus: ocena DVT (zakrzepica żył głębokich) — bo zatorowość płucna może spotkać Cię na każdym dyżurze.
Studenci III–VI roku medycyny szykujący się do stażu
Stażyści_tki, którzy już dyżurują na SOR i oddziałach
Rezydenci_tki medycyny ratunkowej, chorób wewnętrznych, medycyny rodzinnej
Lekarze_rki POZ chcący wprowadzić POCUS do swojej praktyki
Ratownicy medyczni z PWZ
Każdy_a, kto choć raz pomyślał_a: „chciałbym_chciałabym umieć to zrobić sam_a, nie czekać na konsultanta”
Skupiamy się na realnych sytuacjach dyżurowych — nie abstrakcji, nie protokołach z atlasu. Pracujemy na pytaniach klinicznych, które padają o 3:00 nad ranem.
Maksimum praktyki, minimum teorii — fizyka USG zajmuje 1 godzinę na początku. Reszta to głowica w Twojej dłoni.
Stosunek 3 osoby na aparat — realnie ćwiczysz, nie patrzysz na cudze ekrany.
DZIEŃ 1 (6h) — Fundamenty + naczynia
Co naprawdę widzisz na ekranie — fizyka USG bez nudy (60 minut, tyle wystarczy)
Technika badań naczyniowych — jak ustawić sondę, jak czytać przepływ
Protokół DVT — kompresja, doppler, najczęstsze pułapki w diagnostyce zakrzepicy
Ocena węzłów chłonnych — kiedy się niepokoić, kiedy nie
DZIEŃ 2 (6h) — Brzuch w POCUS
Nauka uwidoczniania narządów — wątroba, pęcherzyk, nerki, pęcherz, aorta
Pacjent urazowy — Protokół FAST — wolny płyn w 5 oknach w 90 sekund
6 pytań klinicznych POCUS (wymienione wyżej)
Świadome łączenie obrazu USG z klinicznym badaniem pacjenta — co robić dalej z każdą odpowiedzią